PMDD - przedmiesiączkowe zaburzenia dysforyczne


U części kobiet (4 - 5%) PMS może nasilać się do tego stopnia, że nie są one zdolne do pracy i muszą pozostać w łóżku. Ta najcięższa odmiana PMS określana jest skrótem PMDD od angielskiego terminu PreMenstrual Dysphoric Disorder. W języku polskim PMDD określane jest jako przedmiesiączkowe zaburzenia dysforyczne. PMDD jest poważnym problemem, może wyraźnie utrudniać pracę zawodową i wpływać na relacje rodzinne. PMDD jest oficjalną medyczną kategorią diagnostyczną.

Natężenie objawów, zwłaszcza tak charakterystycznego dla PMDD psychicznego napięcia, "chandry" i poczucia bezwartościowości własnej i świata, może być bardzo silne i prowadzić do niezdolności do pracy oraz sprostania zadaniom domowym. Obraz zaburzenia i jego skutki bardzo przypominają więc stan osoby z depresją. Natomiast objawami dość charakterystycznymi dla kobiet z PMDD, nie występującymi w depresji są: tkliwość i obrzmienie piersi (mastodynia), obrzęki, zwłaszcza kostek, stóp i palców. Objawy PMDD występują wyłącznie w fazie lutealnej (druga faza cyklu, po owulacji), przynajmniej na tydzień przed miesiączką i ustępują do kilkunastu godzin od jej pojawienia. Zmienność nastrojów i gniewliwość może prowadzić do trudnych dla otoczenia zachowań i wiązać się z poczuciem mniejszej kontroli nad swoimi emocjami i reakcjami.

◀ Poprzedni artykuł

Następny artykuł ▶