PMS - Zespół napięcia przedmiesiączkowego


Zespół napięcia przedmiesiączkowego, w skrócie ZNP lub PMS (premenstrual syndrome) po raz pierwszy został opisany przez lekarza Roberta Franka w 1931 r. i scharakteryzowany jako przedmiesiączkowe wzmożenie napięcia nerwowego, zatrzymywanie płynów oraz występowanie bólów głowy.

W przypadku każdej pacjentki zespół napięcia przedmiesiączkowego stanowi odmienny kompleks dolegliwości fizycznych i psychicznych, które pojawiają się w ostatnich 6-8 dniach przed miesiączką. Dolegliwości ustępują z chwilą wystąpienia miesiączki. PMS najczęściej dotyczy kobiet w wieku 30-50 lat, które cierpią na lżejsze lub silniejsze objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego. PMS dotyka również młodsze kobiety, choć nieco rzadziej. Niestety bardzo mało pacjentek samoistnie zgłasza u ginekologów problem z objawami PMS.

Wśród dolegliwości fizycznych najpowszechniejsze jest obrzmienie piersi, któremu towarzyszy bolesne napięcie i wrażliwość na dotyk (mastodynia). Spora część kobiet z syndromem przedmiesiączkowym skarży się na dolegliwości gastryczne i ból w dole brzucha, mówiąc o mdłościach, uczuciu wypełnienia, wzdęciach i zatwardzeniu. Wskutek zwiększonej akumulacji wody w tkankach może wzrosnąć waga ciała od 0,5kg do 4kg, ubrania stają się ciasne, pojawiają się obrzęki dłoni, twarzy i goleni. Co ważne, dolegliwości pojawiają się z różnym natężeniem w zależności od cyklu i znikają najczęściej pierwszego lub drugiego dnia menstruacji.

Leczenie zespołu napięcia przedmiesiączkowego wymaga użycia środków przywracających zaburzoną równowagę hormonalną kobiety.

◀ Poprzedni artykuł

Następny artykuł ▶